is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE-SPRINGENDE BAARS"

rèse, daar vandaan ook mijn voorzorgen om vanmorgen eens onopgeme^ct weg te komen. Ik liet opzettelijk mijn laarzen voor de deur staan, ik deed al heel vroeg zacht de tuindeur open en haalde de hark uit het schuurtje om te zorgen, dat men onze voetsporen niet ontdekte op de opzettelijk zoo keurig aangeharkte paden... Enfin, maar in ieder geval kan ik zoo lang jij onverdacht blijft, nog zoon beetje onder de dekking van jouw vlag meezeilen!"

„Goed, sprak -Dirk, „maar Herman, wie is dan per slot van rekening de „men" waar jij over spreekt? Is dat Madame Thérèse?"

Herman lachte.

„Ik zie, dat ik mij al versproken heb, maar beste kerel, breek daar je hoofd nu maar niet mee. Voor jou bestaat die „men" niet en is dit plekje van de aarde uitsluitend bevolkt met de meest goedaardige kreaturen! Nog een ding wil ik je zeggen, verwonder of verontrust je nooit over houdingen of handelingen van mij. Ik kan ook wel eens plotseling verdwijnen, maar dan laat je dat maar stil betijen! En nu praten we daar voorloopig niet verder over. Kijk eens daar voor je. Wat een vischwater! Je hoort de baarzen letterlijk smakken van verlangen naar jouw wormen!"

„Mensch! kreet Dirk. „Mijn wormen. Die moeten we eerst nog gaan zoeken. Dat kon jij zoo goed."

Ze waren nu gekomen aan een bocht van dezelfde beek, welke achter den tuin van het hotel liep, maar op deze plaats was ze veel breeder; de kanten waren begroeid met elzenstruiken en in het hooge gras straalde een schat van wilde bloemen.

„Ziezoo," sprak Herman, terwijl hij in het hooge