is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

lach niet en schudde heur grijze lokken.

„Wat is er, Ludmilla?" vroeg hij.

„Dat factuurnummer," antwoordde ze, „geef dat toch niet telefonisch op. Het is doorzichtig genoeg."

Hij haalde zijn schouders op.

„Denk je, dat er clair-voyantes schuilen onder de telefoonjuffrouwtjes?" vroeg hij lachend. „Wees toch wijzer I"

„Ik wou, dat je zelf wijzer was. De telefoonjuffrouwtjes zullen er zich zeker niet voor interesseeren, maar anderen."

„Nonsens, er zijn geen anderen."

„Er zijn altijd anderen. En Anatole, het mag zijn wat het wil, maar daarginds kraakt iets. Als het lek in de leiding doorbreekt, dan is het met alles uit. Ik heb vannacht gedroomd van een zwarte kat, die vocht met een groote visch en de kat won het!"

„Gelukkig voor de kat!" lachte meneer Tulescu en hij stak een sigaret op. „Ik heb me vannacht immers volledig georiënteerd. Er is niets bizonders aan de hand."

„Behalve, dat er weer een nieuwe was."

„Geweest: hij bleek ten slotte volkomen gevaarloos te zijn en hij is al weer weg ook."

Mevrouw Ludmilla schudde het hoofd.

„Luister naar mij, Anatole. Ik waarschuw je. Het geluk heeft jou roekeloos gemaakt. Je denkt altijd, dat je alleen in het bosch bent, maar ik voel, dat er overal tusschen de struiken oogen zijn. die ie begluren."

Meneer Tulescu glimlachte.

„Grappig. Daar moet je nu toch vrouw voor wezen om je zoo door een droom te laten beïnvloeden. Jij,