is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS'

die anders altijd zoo bewonderenswaard berekenend en koelbloedig blijft als het op zaken doen aankomt!" Hij stond op. „Ik ga eens naar de kinderen kijken, hoever ze staan met de sneeuwhoenders. Laat Celanie wat sterke koffie zetten, daar heb ik behoefte aan en voor jou is het ook goed."

Hij tikte haar in het voorbijgaan even schertsend en vriendelijk tegen de wang en verliet dan het kantoorvertrek.

Mevrouw Tulescu zuchtte, schudde het hoofd, dan bestelde ze door den huistelefoon de koffie, stak een donkere manilla-sigaar op, inhaleerde de eerste zwaar-geurige trekken en verdiepte zich dan in haar boekhoudelijken arbeid.

De heer Tulescu trad in de hal, welke gelegen was in den voet van den vroegeren molen en stapte in de kleine personenlift, welke zich daar bevond.

Hij sloot het deurtje, drukte op den contactknop; geluidloos steeg hij op.

Het was maar een korten afstand, welken de lift behoefde af te leggen, maar het gebruik van een lift was niettemin onontbeerlijk, wijl uit den molenromp alle vroegere trappen en ladders waren weggebroken, zoodat het onmogelijk was de hooger gelegen gedeelten, de graanzolder, het molenhuis en den kap, op een andere wijze te bereiken.

De lift stopte en de heer Tulescu stapte uit; hij bevond zich nu op een portaal, dat maar even schemerachtig verlicht werd door het schijnsel, dat van onder uit den liftkoker kwam.

Hij klopte driemaal op den wand van het portaal;