is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

„Waar ontmoet?" vroeg de heer Tulescu.

„In Rio. Ik had er zaken met hem gedaan in sneeuw."

„Succes?"

„Ik ben niet ontevreden. Hij is een fijne vent."

De heer Tulescu knikte.

„En van hem hoorde U ...?"

„O, hij was heel discreet. Hij gaf me enkel uw adres en deed me dat idee aan de hand van die couverten. Een geniaal bedenksel. Dat gaat zeker best?"

De heer Tulescu fronste even zijn wenkbrauwen.

„Tot heden wel, maar er is altijd dreiging."

De heer Radek lachte.

„Och, dat hoort er bij! Dat is de romantiek van het vak! Zoo blijf je ook wakker en het behoedt je voor indommelen. Het belet je ook om roekeloos te worden."

De heer Tulescu zuchtte even en dacht aan mevrouw Ludmilla!

„Maar nu terzake, meneer Tulescu," sprak de heer Radek dan en hij wees op het bankbiljet.

De heer Tulescu nam het nu op, bekeek het aandachtig en hield het tegen het licht.

„Technische bezwaren zie ik niet," sprak hij dan.

„Fabriceert U zelf?"

„Nee."

„Condities?"

„Fifty-fifty."

„Okee."

„Hebt U een agent in Belgrado?"

De heer Radek lachte.