is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

de plek, sprong over de sloot en weldra had ik het voetpad gevonden en ik volgde het zoo vlug als ik kon.

„Het vliegtuig kwam nu heel snel nader, wat bleek uit het sterker ronken, want zien kon ik het niet meer.

„Ik ging op een draf loopen.

„Ineens schoot er een zoeklicht uit de lucht, uit het vliegtuig natuurlijk; het schijnsel gleed snel over het veld, over de struiken en dan plots zag ik het glanzen over het meer.

„Het was een zeer fraai en ook een zeer interessant schouwspel; ik was blijven staan om alles goed waar te nemen en terwijl ik daar stond, wordt er ineens een doek voor mijn gezicht geduwd, ik meen me te herinneren, dat ik nog even tegenstand heb geboden, wat ik ook hieruit afleid, omdat ik mijn dasje heb verloren, maar overigens moet ik zoowat dadelijk bewusteloos zijn geworden, want ik herinner me verder niets meer.

„Toen ik weer bij kwam, lag ik in een bed. Een man in een soort domino met een puntkap op zijn hoofd, waarin oogspleten waren aangebracht, zooiets als het uniform van de zoogenaamde Ku-Klux-Klan, zoon individu, zat op een stoel naast mijn bed en liet me drinken. Op de tafel in de kamer stond een kaars te branden.

„Ik vroeg de man, waar ik was en wat dit te beteekenen had. Hij antwoordde fluisterend, dat ik gevangen was genomen, maar dat ik geen gevaar liep en goed behandeld zou worden, indien ik me rustig hield, maar dat ik onmiddellijk zou worden doodgeschoten, als ik verzet pleegde en toen hij dat gezegd