is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

van U. Wat zocht die eigenlijk in de Springende Baars?"

Dirk aarzelde even.

„Vermoedelijk hetzelfde als ik," sprak hij dan. „Rust, frissche lucht en een beetje hengelsport."

„Ik geloof er niets van," sprak Uriah Brooks.

„Nee, ik ook niet!" lachte de Signorina.

„En ik evenmin," zei Platzoetski.

„Maar ik geef U toch de verzekering," sprak Dirk, „dat wat mij betreft, ik in de Springende Baars toch heusch niets anders heb gezocht en trouwens aanvankelijk ook heb gevonden, dan wat gezonde en rustige ontspanning. Maar," vervolgde hij op zachten toon, „ik geloof te mogen bekennen, dat ik juist even voor die aanslag op me werd gepleegd, te weten was gekomen, dat mijn vriend Winter er ook nog wel iets anders zocht. Wat? Daar heb ik heusch geen notie van!"

„Me dunkt, meneer Molenaar," sprak dan Platzoetski, „dat het U nu toch wel moet zijn opgevallen, dat wij alle drie, de Signorina, Mr. Brooks en mijn persoontje, plotseling zoo onberispelijk Hollandsch zijn gaan spreken!"

Dirk lachte.

„Ja, dat is me zeker opgevallen! Maar ik ben nogal philosophisch aangelegd en daarom heb ik tegen mezelf gezegd: Er gebeuren zooveel rare en onverklaarbare dingen. Vermoei je geest daar maar niet op en verwonder je nergens over! En het is misschien ook beter om de een of andere reden, dat ik U maar niet eens vraag, waar die voor-de-mal-houderij dan eigenlijk voor diende."

„Ja, dat is inderdaad maar beter, sprak Uriah