is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

klingelen, toen het tweetal de oude Scheldestad weer binnen reed.

XX

„Kleeden jullie je nu vooral warm aan," zei mevrouw Ludmilla toen de heer Tulescu en Fernand aanstalten maakten om den nachtelijken vliegtocht te beginnen „en hier is een pakje voor Ruth. Zeg haar, dat ze nu eens mee terug moet komen, want ik heb dat kind al in geen twee maanden gezien.

Mevrouw Ludmilla had de zorgzame gewoonte om haar echtgenoot en zoon en wie er verder soms eens meegingen met het amphibievliegtuig, uitgeleide te doen en evenals nu, waren daarbij ook steeds de thuisblijvende kinderen van de partij.

Fernand nam het pakje van zijn moeder over en met zijn vijven trok de familie naar buiten en wandelde in den zwoelen donkeren nacht naar den

„Heb je genoeg benzine?" vroeg de heer Tulescu.

".Vanmiddag heb ik getankt," antwoordde Fernand, „ik zit vol, daar kan geen liter meer bij.

Kan er nog geseind worden, Papa? vroeg Irene.

"(Nee kind, en als we niet te veel tegenwind krijgen en daar ziet het niet naar uit, dan zijn we voor half vijf weer terug. We moeten alleen maar een paar modellen overbrengen."

Ze waren inmiddels bij den hangar gekomen; rernand haakte het hangslot af en schoof, geholpen door Erich, de schuifdeuren wijd open. Dan knipte hij het licht aan.