is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE ffSARS"

verder met de bevrijde gevangenen te bemoeien, ijlde hij, gevolgd door de beide rechercheurs, het vertrek uit.

XXIV

Het duurde wel even eer Herman in het donker door al die leege zalen en kamers een deur gevonden had, welke naar buiten voerde, maar op de verbindingsgang der twee kasteelvleugels bleek een klein deurtje te zijn, dat direct toegang gaf tot het park.

Tot Herman's verwondering stond die deur open, maar hij schonk aan die omstandigheid thans geen bizondere aandacht; gevolgd door de beide rechercheurs' ijlde hij naar buiten.

En inderdaad klonk daar dadelijk en van zeer nabij, het dreunend ronken van een vliegtuig'.

„Verduiveld nog an toe! sprak Herman. „Wat kan dat zijn? Het vliegtuig van Tulescu kon onmogelijk in zoon korte tijd gerepareerd worden!"

Ze drongen door het struikgewas in de richting, waar het geluid vandaan kwam en een oogenblik later stonden ze aan den oever van het meer.

En ze kwamen nog juist bij tijds om te zien, dat daar op het water, achter het felle schijnsel van zijn zoeklicht, een vliegtuig met groote snelheid en met volgas-draaiende motoren, bruisend door het meer

naar de overzijde vlood.

„Meneer Winter!" kreet een der rechercheurs,

„dat is ons eigen toestel!

„Goeie genade!" zuchtte Herman, die als verlamd