is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

hij niets geen last van ondervonden hebben, integendeel, hij zou zelf in de eerste plaats er van hebben kunnen profiteeren omdat hij dan per auto zijn kasteel had kunnen bereiken. Nietwaar?"

Dirk knikte.

„Ja, daar heb je gelijk in," sprak hij.

„En dan," vervolgde Herman, „waarom liet hij die landerijen eigenlijk onbebouwd? Voor het ongerept laten van de fauna en de flora? Heel aardig! Maar er bleek niet, dat ooit iemand zich wetenschappelijk voor de wonderen van dit „natuurmonument" interesseerde. Hoe dit zij, de gedragslijn van die kasteelheer was zeer vreemd, merkwaardig vreemd! En zonder dat ik nu nog eenige aanwijzing had, dat de Vreesewijck een fabricage-haard van falsificaten zou kunnen zijn, besloot ik om daar toch maar eens te gaan kijken. Enkel om der curiositeitswille! Misschien was die kasteelheer enkel maar, wat we hier in Mokum noemen, een beetje „mesjokke maar misschien ook... Enfin! Ik hoorde al gauw van iemand, een hengelsport-wellusteling, net als jij, die daar een week vertoefd had, van de goede verzorging, die je in het hotel de Springende Baars geniet, welnu dacht ik, dat wil ik wel eens ondervinden; ik besprak een kamer en toog er heen.

„Ik trof er, behalve jou, een zeer eigenaardig internationaal gezelschap, je weet er alles van!

„Natuurlijk was er geen sprake van, dat ik al die menschen a prima vista, wat je noemt „door had, maar wel ervoer ik die eerste dag al, dat een van de gasten tijdens mijn afwezigheid zorgvuldig mijn bagage had geïnspecteerd, nadat onder andere mijn valies met een valsche sleutel was geopend."