is toegevoegd aan uw favorieten.

Aan dood water

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eeren Urkers een Urker naar de oude wijs.

Rondom het open graf staan de honderden geschaard. De mannen hebben allen het vilten hoedje gelicht, wanneer de touwen door de handen van de dragers glijden en de kist in de kuil nederdaalt.

Er is een eerbiedig zwijgen. De klok zwijgt ook.... Dan gaan allen. Naar het holle lokaal achter de Gereformeerde kerk.

Daar is de nabetrachting. Een ouderling spreekt een gebed. Een andere ouderling mediteert over een bijbeltekst. Dan wordt er thee geschonken.

Gaandeweg worden de gesprekken wat losser.

„Morgen valt de polder droog," weet Louwe Kramer te vertellen aan Ds. Niekamp.

Een rechtstreeks antwoord geeft de predikant niet. Hij spreekt meer tot zichzelf dan tot de anderen.

„Vandaag hebben we Meun begraven," zegt hij. „En morgen is Urk geen eiland meer. Het is me of we met Meun nog wat begraven hebben. Het eiland. Dit was een afscheid.

Er valt een stilte in het geroes.

Vandaag is het eiland begraven....