is toegevoegd aan uw favorieten.

Aan dood water

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Namens den Rijksontvanger.... verkoop bij executie.... motorkotter, zoo goed als nieuw, in prima staat verkeerende .... voldoende aan alle eischen, door de Schepenwet gesteld. Lub Taal zit in een hoek, de onafscheidelijke cigaret tusschen de lippen, een glaasje oue klare voor zich; om de mond dezelfde tartende lach, die hij altijd heeft gehad. Hij reeft niet, al leggen ze zijn schuit aan de ketting. Hij kent de weg naar het raadhuis en het Rokin, en anders wel naar de bureaux der Kamerfracties.

Lub heeft veel meer praats dan Riekelt, die in het midden van de zaal met een glas bier zit. Riekelt is zelfs opmerkelijk stil en bleek. Hij geeft afwezige antwoorden aan de menschen, die hem wat vragen en verder kijkt hij maar in zijn glas. De commies raffelt de voorwaarden van de executoriale verkoop onverstaanbaar door het stemmengeroes heen.... Als er ingezet wordt, valt plotseling een stilte, en naarmate de prijs oploopt, wordt de atmosfeer gespannener.

Een Tesselaar en een Jood uit Amsterdam zijn tenslotte nog alleen aan bod. De Urker bieders vielen uit. Het gaat bij vijftig gulden trekkerig omhoog.

6450 gulden heeft de Tesselaar geboden. Eenmaal.... 6500 gulden! biedt de Jood.

Eenmaal.... andermaal....

Riekelt heeft al vaak onrustig naar Rijkholt gekeken. Waarom bood die nu niet?

Hij kan toch zijn belofte niet vergeten zijn? Nee, vanmorgen heeft hij hem nog een knipoog en een knik gegeven, alsof hij zeggen wou: wij begrijpen mekaar; het komt in de bus; maar mondje dicht.