is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooverlantaarn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het geheel niet zoo overwegend belangrijk als zijn stadgenooten. Het nam hem veel minder in beslag dan de rozeroode pelargonium. Het beteekende geen kentering in zijn levensbeschouwing. Het wilde in het geheel niet zeggen dat zijn genegenheid weer op menschelijke wijze uitging naar een medemensch. Hoogstens zou men er uit kunnen leeren, dat hij zelfs de mogelijkheid van zulk een kentering nu niet meer vreesde en daarom wel een mensch durfde opnemen in zijn levensplan. Hij trouwde dus Miene van Enk, omdat het voor hem eigenlijk zoo bitter weinig beteekende en voor haar toch blijkbaar wel veel.

Men had Miene in Heerenhaghen wel „huishoudster" willen noemen en „juffrouw", toen ze als knappe en kordate jonge vrouw meester Menardie's huishouden bestierde. Zoodra het bleek, dat ze met meester Menardie trouwen móest, was ze onmiddellijk weer „de meid".

Natuurlijk dacht men er niet over „die meid" te ontvangen. Het geval weigerde evenwel zich tot een rasecht drama toe te spitsen, omdat Miene klaarblijkelijk niet begeerde „ontvangen te worden". Ze leefde rustig verder in het lage, breede, klimop begroeide meestershuis en in den, door hooge beukenhagen omgeven tuin. Alleen was er nu ook het kind... haar kind. Het schandaal had in Heerenhaghen vele tongen in beroering gebracht. Er was zelfs gezegd, dat zooiets toch niet geduld kon worden... een schoolmeester... en op dien leeftijd... de openbare zedelijkheid was in het geding gebracht... daar moest toch ingegrepen kunnen worden...

Misschien, als meester Menardie zich maar in het minst onzeker of deemoedig had betoond, dat men inderdaad in-