is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooverlantaarn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wraakzuchtig. Desnoods laat hij hem wegens wangedrag van de secretarie trappen. Er valt uit een heel aardige collectie wangedrag te kiezen gelukkig. Wacht maar vrindje...

In ieder geval wil Billeman nu een pak nougat voor Floortje koopen. Ze accepteert het wel, maar achteloos. En dan, den hartvormigen koek onder den eenen arm, de nougat in bonte verpakking onder den anderen, slentert ze verder wat doelloos de kermis over, geëscorteerd door die twee ongelijksoortige cavaliers. Ze is altijd nog meer gevoelig voor Harry's onmaatschappelijke dwaasheid dan voor Billeman's maatschappelijk paradeeren. Ze glimlacht een beetje verstrooid en zwenkt eigenwillig nu hier- dan daarheen, handig manoeuvreerend door het kermisgewoel. Ik voel me net het „armes Waisenkind denkt ze. Zoo vreemd verloren in een vreemd booze wereld. Er is iets warms en vertrouwds gestorven... iets waar ik zoo prettig in weg kon kruipen... de verwachting van het wonder. Maar misschien... Haar vitaliteit veert snel weer op.

Billeman wil op den kop van Jut slaan. Zijn donker behaarde handen, die altijd te grof lijken om niets zwaarders dan een pen te hanteeren, heffen den hamer zwaaiend hoog. Er klinkt een knetterende slag en met een voldanen glimlach hecht hij zich het glinsterend „hoogste eereteeken" op de borst.

Misschien als hij een smid was — gaat het door Floortje

heen, — en geen meneer... —

Nu jij — animeert hij Harry. Maar die weert af, lachend,

onbeschaamd en onkwetsbaar. — Heb ik de fut niet voor.

Floortje liefste, een slappeling als ik... Maar die slapheid is

nou juist mijn charme, niewaar? —

Bij „De Blauwe Engel" is een dansvloer in de open lucht.