is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooverlantaarn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ging... enkel gedreven naar waar water was... is hij tenslotte op de spoorbrug beland, die eigenlijk voor voetgangers niet toegankelijk was. Lang heeft hij daar gestaan, gebogen over de lage balustrade. Maar zelfs nu het water hier donker en diep onder hem langs stroomde, is het water gebleven, waar je in verdrinken moest... niet de toegang tot de verzonken stad. En toen, als een genade, heeft hem het treintje, dat hij niet had hooren aankomen, gegrepen. Een enkele kreet... een slingering. .. een lichaam, dat even haakte op een peiler... en dan een doffe plof in de rivier. Men heeft het niet eens gemerkt.

En zoo is Floortje, glimlachend en onberoerd, over hem heen gegleden haar „morgen" tegemoet.

Als Billeman later door Frits, den ober, wordt gewekt,vertelt deze hem, dat de burgemeester dood is en de schooljuffer weg. En in zijn pijnlijk hoofd is wel vaag het besef, dat het zoo dan is als het moet zijn. De burgemeester dood... Floortje weg... en hij... alleen maar katterig.