is toegevoegd aan uw favorieten.

Een martelaarskroon voor Joris Praet

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan hun kast; maar ze gingen niet kijken. Zij waren eendrachtig in deze tijden, en dit was Aagjes beste loon, nog beter dan het mooie cadeau, dat zij van beiden kreeg, ongeacht of er ongelukken waren gebeurd en ongeacht, wiens bezit deze getroffen hadden. Doch brekerij kwam bij Aagje practisch niet voor, ook al, doordat niemand haar schrikachtig maakte door „pas op tochl" te zeggen. En als dan de kast weer aan kant was en Edmund en David er samen voor stonden, den arm om eikaars schouder gelegd, zooals broertjes dat doen... dan wilde Aagje niet eens meer van bedankjes hooren.

In de eigen vertrekken van de broers was de toestand nog ongestabiliseerd. Ook hier bevond zich veel, dat oud en kostbaar was, doch 't stond vooralsnog buiten den canon; 't kon worden geruild of verkocht. Hier zaten de broers vele avonden en speelden met hun schat. Ze waren op dit goed niet te karig, zij stelden ’t vrijelijk beschikbaar, als Aagje eens visite had of als de familie van Wittensteen kwam koffiedrinken.

— Eén grensgeval bestond er echter, bron van geschil: „het serviesje". — Het serviesje bevond zich in een lief ouderwetsch dameskastje, dat eenmaal de moeder had toebehoord, 't Was geheel zichtbaar achter een fraaie gebiseauteerde spiegelruit; het kastje bezat den fronton zijner dagen en 't was schrijnwerkerskunst uit de meesterklasse, even fijn als stevig, zoodat het de wisseling der tijden en die der stijlen trotseerde. Van binnen was 't kastje niet minder sierlijk dan van buiten, bekleed met edel hout en voorzien van een aantal laadjes, lichtgroen van tint en juweeltjes van marquetterie.

Het serviesje was eenmaal gemaakt in een fabriek, welke sinds lang heeft opgehouden te bestaan; wie dus iets breekt, vermindert een onaanvulbaren schat. Het was een gecombineerd koffie- en theeserviesje, met ronde en hooge kopjes. Op elk kopje of schoteltje was een verschillende teekening aangebracht, dat was als een kleurig klein prenteboek van het boerenleven. Een vrouw, zeker op weg naar de markt, heeft zich even te rusten gezet; zij wil haar roode kooien verkoopen, de groentemand staat naast