is toegevoegd aan uw favorieten.

Een martelaarskroon voor Joris Praet

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

quentenpaar klopseinen te geven. „Ja, komter in, Het!" riep Cor. „Moj' meeluistere, ’t is fijn.”

Nu trad Hetty met haar blaadje binnen, zag met eenigszins verbaasden blik naar den bundel, maar hield zich goed en zeide, dat zij ook veel van pooëzie hield. En Boutens was me effe 'n fijne dichter. Hetty kwam vlak voor ’t tafeltje staan, bekeek de handen van Cor en Phaantje zoo aandachtig, alsof zij later voor een tribunaal onder eede zou moeten getuigen nopens beider juiste ligging, deelde nog mede, in aansluiting op des grooten Boutens dichterschap, dat Betty en zij óók kennis an 't intellect hadden gekregen, en vroeg, of ze voor der tweede koppie zélf maar woue komme.

„Dan ga ik toch maar voor je spelen, schat," zeide Cor, eenmaal door 't vuur heen, nu hij begreep, wat zijn zuster in de huiskamer vertellen zou. En hij speelde, van Mozart en Schubert, alles, waar Phaantje 't meest van hield. „Wat prachtig van klank is dat," zeide zij opgetogen. „Nog mooier dan op Wittensteen, ’t Eerst wat we koopen voor ons huis is net zoo'n vleugel, Corsje."

„Nee, 't éérste is wat moois voor jou," zeide Cor, stralend van geluk, omdat zij over „ons huis" had gesproken. „Jij kiest van alles 't éérste, Steeffenie, .wéét je dat goed... ?”

„Wel, dan kiès ik immers juist een vleugel," lachte Phaantje.

— Zij had bijzonder duidelijk gehoord, hoe hij haar naam uitsprak. Maar dezen keer irriteerde het haar niet. —

Toen zij, later op den avond, allen in de huiskamer om de theetafel zaten, was het Stephanie een raadsel, wat er toch te ginnegappen viel. ’t Ging meest tusschen den jongen Piet en zijn zuster Hendrien; ook Betty deed wel mee, maar toch meer als iemand, die de grap uit de tweede hand heeft. Den vader, die de krant las, verveelde dat gesmoes; hij uitte eerst zijn misnoegen door een halfgesmoord „apekoppe” en daarna door een onheilspellend geluid in de keel van zijn door ’t blad verholen hoofd, zoodat men kon denken aan een militaire mogendheid, welke, nog verborgen