is toegevoegd aan uw favorieten.

Een martelaarskroon voor Joris Praet

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schuchter, „ik vertrouw je best. Ik bedoel alleen maar, of er nog pompen zijn waar je zóó maar uit drinken kimt."

„Dat hangt er van af,” antwoordde Stephanie, die het heele gesprek vervelend en onnoozel vond; er was immers al uit den treure hierover geredeneerd: „Uit deze regenpomp — och jawel. Die staat immers alleen op onzen eigen gemetselden bak. Maar uit een vreemde welpomp... niet graag.”

„Uit een welpomp... niet graag,” herhaalde Praet. En hij bleef schuw naar den zwengel turen.

Maar dien middag gingen ze toch wel degelijk samen uit, naar Vissersweert, en Phaantje genoot. Zij had maanden lang als een gevangene in haar eigen huis geleefd. En tenslotte was zij nog te jong, om bij een verleden van enkel zelfbeschuldiging te blijven stilstaan. Het was een prachtige Septemberdag, warm in de zon en de linden stonden nog ongerept in 't loof. — Stephanie had geen hart van steen, de nood der stad deerde haar genoeg. Maar voor dezen éénen middag wilde zij nu ziekte en zorgen maar eens vergeten. Zij liepen, zooals gewoonlijk, ieder aan een kant van den weg, naast den berm, als menschen, die wat ruzie gehad hebben. Zoo evenwel was de manier van Stephanie Visser en Joris Praet en zelfs, wat voorkwam, als Phaantje achterbleef, was hun één-zijn volkomen.

Praet liep ineens op ’t bosch van ’t Regthuis af, zonder woord of blik passeerde hij de Komijns. Men kon direct van den weg in 't bosch, en van 't bosch in 't buiten komen; er was daar een toepad. En zonder bedenken ging hij naar den moestuin.

„Gaan we gauw wat zitten, oom?” vroeg Phaantje, die ’t warm had gekregen. Maar zij hoorde hem niets daarop zeggen en zag hem aan.

— „Oom Joris, wat is er met u gebeurd?”

Er lag een uitdrukking op zijn gezicht, welke zij in geen enkel opzicht verklaren kon. Vastberadenheid, verrukking, doodsangst — wat was dit? Er bestond niets ter wereld, dat dezen blik voor haar rechtvaardigde; zij waren vroolijk en wel van huis gegaan