is toegevoegd aan uw favorieten.

Alles komt terecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachten kwam zoeken. Ik wilde mij toch duurzaam op innig leven in allen eenvoud instellen en vooral niet in de oude vergissingen van mijn stadsleven terugvallen. Toen ik weer spreken kon, dacht ik aan haar, wat ik veel beter vond.

„En gij, Hélène, zult gij aan dit stil leven, — ik dacht met eenige schaamte na onze vroegere weelde aan dit bijna armoedig leven, — kunnen wennen?"

Ik voelde, dat zij, tegen mij gedrukt, de schouders poogde op te halen. Zij sprak met luchtigheid:

„Ik zal u nog nooit meer voor mij alleen hebben gehad. Als gij u maar weet bezig te houden."

Het is vreemd, dit soort rustige zekerheid van de vrouwen dat zij aan de aanwezigheid van haar man in alle omstandigheden genoeg zullen hebben, terwijl zij insinueeren, dat hij aan ongedurigheid en verveling zal gaan lijden. Ik was te zeer aangedaan, om dat aan Hélène te laten opmerken, te zeer vervuld van de nieuwe wereld rond mij, te zeker van den weg die voor mij openlag, om zelf eenigen twijfel te koesteren.

Toen ik in mijn eigen slaapkamer trad, opende ik wijd het raam. Over de aarde stond een nacht, waarvan de helderheid geheel van den melkweg kwam. Soms viel geruischloos een ster achter het kleine bosch voor ons landhuis „De Ruischhoorn"