is toegevoegd aan uw favorieten.

Alles komt terecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En ik zei zoo bij mezelf: „Hé, waarom zou ik de gevaren niet mogen loopen, die Bert geloopen heeft?" Ik voelde mij als de vrouw van Sganarelle: „Et s'il me plaït d'être battue? In 't slechtste geval bega ik een dwaasheid." En slechts de dwazen hebben een heiligen schrik voor dwaasheden. Eerlijk gezegd, ik vond dat uw redenen de mijne niet behoefden te zijn. Onder vrienden moet elk zijn zin kunnen doen, dacht ik. En ik vond dat gij ongelijk hadt, radicaal allen omgang met mij te staken."

„Er zijn momenten waarop ge verwacht, dat een vriend uw wensch zal beschouwen als een gebod," onderbrak ik hem wat te ernstig, want hij luisterde nog altijd even goedlachs. „Te meer als men weet dat die vriend zich hals over kop in een avontuur stort, dat men zelf maar al te goed kent. Gij vondt mij kleingeestig. Ik vond u overmoedig en eigenwijs. Ik meende nochtans zeker te mogen zijn, dat gij onvoorwaardelijk op mijn hand waart."

„Mea culpa, mea maxima culpa," zei hij met komische onderwerping. „Ik pleit niet. Ik verklaar. Ik dacht: Bert ziet na zijn eigen slechte ervaringen de dingen somber in. Waarom zou ik het nu ook op een loopen zetten? En dan, Hélène,

— hij wendde zich speelsch naar mijn vrouw om,

— ik ben verkeerd gemaakt: uit puur tempera-