is toegevoegd aan je favorieten.

Alles komt terecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die door de jaren, het samenleven van eiken dag, een vereeniging van geest en leden is gemaakt. Ik weet niet hoe diep ik zou gedaald zijn in de ontgoocheling als ik u niet onvoorwaardelijk bij mij had gehad."

Na zulke ontboezemingen is het moeilijk terug te keeren naar uw plaats. Ik kan mij tenminste niet meer zonder blozen voorstellen hoe ik het gedaan heb gekregen om daar weer te gaan zitten, met Willem aan mijn linkerzijde en Hélène aan mijn rechter. Toen ik weer zat, hief "Willem het hoofd op en keek niet langer in zijn glas wijn, dat hij met gespannen aandacht bleek te bestudeeren, terwijl ik mijn vrouw omhelsde.

„Dat bewijst eenvoudig, dat gij veel van elkaar houdt en elkaar den steun kunt geven, dien een mensch maar alleen in een waarachtige genegenheid vindt." Hij glimlachte tot mijn vrouw.

Zij was reeds hoog rood. Zij werd nog gloeiender. Aan een van haar mondhoeken was er een trilling en zij sloeg geen enkelen blik op mij. Ik zag over haar oogen het snel klapperen der wimpers, zooals de vleugels slaan van een angstigen achtervolgden vogel.

„Willem heeft gelijk!" triomfeerde ik. „Wees maar niet beschaamd, Hélène," voegde ik er aan toe, met het eenige resultaat, dat zij dieper het hoofd boog. — „Ik heb aan alles en iedereen