is toegevoegd aan uw favorieten.

Alles komt terecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hélène luistert en zwijgt, — het komt me voor dat ik met haar alleen zal moeten spreken om waarlijk opheldering te krijgen. Zij ook heeft rond geheel haar gestalte een atmosfeer van ontspanning. Wanneer Bert met een nauwelijks te bespeuren trilling van onderdrukte geestdrift in de stem zegt: — „De knoop is doorgehakt en

dat Hélène het deed! " legt zij de oogleden

toe, als liet zij bescheiden een lofspraak over zich heen glijden. Een kalm vuur brandt in haar oogen, wanneer zij ze weer opendoet en rustig vóór haar uitziet. Bert en Hélène hebben op een gegeven oogenblik als op een onzichtbaar teeken gelijktijdig diep gezucht, als beiden vervuld van een af en toe beklemmend welbehagen.

„Het is allemaal goed en wel, dat ge uw eigen rechter niet moogt zijn, maar gij die den grond van de zaak kent, zult moeten toegeven, dat Hélène een goed werk gedaan heeft," verklaart Bert en hij verbaast mij met zoo snel verworven kalmte, na maanden zelfkwelling. Hélène schudt weigerachtig het hoofd, zij het ook met geheimzinnigheid in haar blik, en zij maakt een gebaar met de handen dat zou kunnen beteekenen: — „Ik zweef boven alles."

Dat gebaar redt voor mij eenigszins de situatie. Dit soort idylle, nadat er levens op het spel hebben gestaan en er bloed werd gestort, om in den