is toegevoegd aan uw favorieten.

Alles komt terecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaak van pharmaceutische artikelen heb moeten opzetten..Ik begreep, dat hij aardig bezig was een van zijn verzorgers in de doeken te leggen.

„En toch is de tijd van transacties met Bert en Hélène voorbij."

„"Weet gij dat zoo zeker?", vroeg hij, en deed zich uiterst vermoeid voor, maar in zijn oogen glansden nijd en spot zeer levendig. „Verneem dan dat ik daarover niet meer praten wil... althans niet met u als tusschenpersoon." Er kon niet meer onschuldige nonchalance in een uitdaging vermengd zijn dan in die nog even gelispelde aanvulling van een zin.

Ik glimlachte. Ik zei, dat hij hier weldra niets meer zou ondernemen dan door tusschenpersonen, — als een roekelooze hulde aan het fair-play meende ik te moeten zinspelen op zijn vroegere, afgewende uitwijzing uit het land, en „dat hij hier nog altijd een ongewenschte vreemdeling was". Toen ik aanstalten maakte om weg te gaan, sloot hij de oogen en zei: — „Ik beklaag u." Zoo konden wij scheiden zonder handdruk. Er was geen reden om de rollen hooghartig om te keeren en mij te beklagen. Nochtans sloeg ik in mijn binnenste een blik van zelfinkeer: ik zag, dat ik de behoefte had gehad Rapallo uit te hooren en te vernederen, omdat hij mij in Hélène had beleedigd. Toen ik de boomen van de Louizalaan