is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor Look. „Een niéuwe godsdienst!!" En Onno Krabbeel zal dan wel zeggen, wat dat Oxford-gedoe is, en waar het op uitloopt. „Zoo'n soort van geestelijk réveil, nietwaar? Iets als die opwekking in Wales, indertijd. Dat zakt snel — sneller dan het opkomt. . ." De heeren weten er geen van allen iets van. Daarom weten ze het allemaal zoo goed. „Zoo iets van geestelijk boven je theewater zijn, hè? Een geestelijke kater. Een uitlaat voor kwezeltjes en oue-jongejuffrouwen." Taco denkt er ook nog 's over na. „Een nieuwe godsdienst. . .? Ja, in Kerknieuws gelezen ...! Ik sloeg het vaak over. Een niéuwe godsdienst — en de meest fantastische perspectieven van onze chemische oorlog, wat moeten we daar dan mee aan?" Hij wil een norsch gezicht trekken. En dan ziet hij die bleek-groene ster weer in de eenzame avondlucht. „Ja, die ster . . ." Hij vergeet wat voor gezicht hij trekken wou, vergeet wat hem bezighield. Ineens is dat andere er weer: het heimwee-gevoel, het gemis . . . „Dat gaat ook nooit weg", denkt hij. En nu zegt het leven weer met Moeder's harde stem: „Nee — nee." Ook als hij naar Anne-Cris toegaat, zegt het leven dat, ook als hij met haar praat en tegen haar lacht en bij haar slaapt. Maar het is anders geweest, eenmaal — zoo anders. Eenmaal zei het leven: „Ja, kom maar." AnneCris was oprecht: eerlijke oogen, een zuivere glimlach. Een dorpskind op een H.B.S. „Je bent — je bent . . . nou, weet je wat je bent, Taco Solwerda?, je bent de wortel van mijn bestaan! Dat heb ik gelezen in een boek, ja. Maar dat heeft die man goed gezegd. Zoo is het met mij." Taco vergeet weer heelemaal waar hij is. „Doorzichtig als glas was zijn Anne-Cris van vroeger. Maar die