is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stilte ... Die stilte haat Onno Krabbeel. Tegen een stilte kan men niet van leer trekken. Hij strijkt vinnig over zijn lichte jas, strijkt vinnig over zijn gemillimeterd haar. „Een neutraal blad, zeg ik ... Nu ja, goed, we gaan de liberale richting uit, we zijn eh . . . Oranjegezind — de tijd brengt dat mee, het staat ook netjes, het staat gekleed, men is dan om zoo te zeggen in smoking. Maar verder?, verder geven we zonder commentaar weer wat er in de wereld gebeurt. Dus niet links, hè?, in geen geval links, links is in vodden en todden gekleed momenteel, en ook niet rechts, en óok niet religieus." Taco heeft weer een paar komische rimpels, opzij van zijn mond. Taco zegt: „H'm?" Taco glundert met zijn kin. Voorloopig heeft Onno er genoeg van. Hij kijkt op zijn horloge. „Drommels, nou enfin, we praten nog wel." Daar gaat hij weer in zijn lichte jongensjas . . . En Taco verbeeldt zich dat hij zijn proef verder nakijkt! „Nou weet ik tenminste wat neutraal is: zóo en zóo en nog een beetje zóo en dan maar recht uit, zonder commentaar! Dat nieuwe hoofdartikel is niet rood: „Nieuwe geluiden." Hij trekt opzettelijk een koddig gezicht. „Heb zin om aan een heele serie artikelen te beginnen: de politieke systemen. Telkens zoo'n vervolg. De machten die ons land en het lot der menschen beheerschen. De oude Republiek, de Fransche tijd, de Bevrijding, de Liberalen — Thorbecke — de Bourgeoisie, de Democratie, de Sociaal-Democratie, en zoo verder, tot vandaag toe . . ." Het is lam dat Jozefien Velting telkens haar werk afbreekt, om iets te vragen, wat ze dan toch niet vraagt. „Mijnheer — o nee, ik weet het al, ik heb het hier." Hij kijkt naar haar om.

Bruggenbouwers — 5