is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schrijfstertje wordt verheerlijkt, krijgt drie kolom druks. Expositie Reum, zeer gunstig, een Engelsche . . . Taco maakt nu en dan in stilte een opmerking, noteert een en ander. „Dat afgekamde boek — zal een goed ding wezen, moet ik toch 's lezen — jonge Redactie — en die nieuwe ster — roman in zakformaat — het geroemde boek is natuurlijk niet eens voorhanden in de leesbibliotheek . . Er tusschen door denkt hij aan Anne-Cris. „Vermoedt niéts — geen syllabe. Ze zou steken onder water geven als ze iets wist, een dozijn tegelijk. Ze zou niet opspelen. Zoo is Anne-Cris niet. Ze kan er ook niet over doorzagen, toch zou je het aan alles kunnen merken, vooral aan Savrij, maar ook aan de kleinste kleinigheid bij Anne-Cris zelf: een beweging van haar schouders, een bepaalde glimlach, de manier waarop ze haar hoofd zou afwenden, zóo is een vrouw, zoo is zelfs een vrouw die in een hoop dingen anders dan andere vrouwen is." Hij smakt een stapeltje kranten naast zich op de vloer. „Maar ja, nou zal ik er toch meer op letten, dat is gek — nou in het vervolg, dat voel ik aankomen, en niet alleen bij Anne-Cris, bij de anderen ook. En als dié het over Anne-Cris hebben . . ." Hij maakt een beweging of hij iets zwaars van zijn schouders laat vallen. „Verdomme, waarom houdt me dat nou ineens zoo vast? Heb er wel meer over gepiekerd, maar niet zoo . . ." Dat betwijfelt hij toch ook weer. Nee, hij weet wel beter . . . Alles draait toch immers in een nauw kringetje rond? Hij plakt de slag bij Asti op — en tuurt een oogenblik met kleine strakke oogen voor zich uit — hij hoort een monsterachtig onmenschelijk gebrul, snerpende krankzinnige kreten, scheurende donderslagen, gevloek — een