is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Taco? Je was getrouwd, je had kinderen, maar je had geen vrouw. En je was te lang ongetrouwd gebleven. Dat zijn verzachtende omstandigheden, is het niet? En nu?, heb je nu wel een vrouw?" Dit lijkt een gesprek in een droom. Hij knikt aarzelend. „Maar — is dat een vrouw hébben? En dan schaam ik me — zooals ik me schamen zou als ik voor geld . . ." Hij houdt het in. Hij heeft al te veel gezegd. Crijna denkt ingespannen over hem na, denkt ingespannen over wat hij daar zei. En ze schudt haar hoofd. „Ik begrijp jullie niet." Hij knikt: „Ik toch ook niet?" En dan is het stil. Maar het is goed om zoo stil bij elkaar te zitten. „Alles is verschrompeld", mompelt hij nog, „alles — ook het verlangen." Maar er komt geen antwoord ... Wat later legt Crijna een geboterde snee brood op een bord. „Eet wat." En weer wat later legt ze een exemplaar van Grensted's boek voor hem neer. „En lees dat als je tijd hebt." Hij wil het ding terugschuiven. Maar ze houdt dat tegen. „Je kunt niet iets afbreken, als je het niet kent. Je moet weten wat je aanvalt. In je hoofdartikelen heb je het de laatste tijd telkens, ook wanneer je de belangrijkste N.S.B.-gedachten naar voren brengt, over een nieuw geluid. Oxford is toch ook een nieuw geluid — in elk geval: oude woorden op een nieuwe toonzetting? Waarom zou je daar niet heel terloops je aandacht aan geven?" Hij luistert moe. „Goed — goed." Hij neemt het bord van tafel en eet die boterham op. Hij steekt dat boekje in de zijzak van zijn jas. „Goed, ik zal het lezen." Al wat hij doet kost hem inspanning, ook de kleinste beweging. „Ik ben — een man die op zijn doodvonnis wacht", denkt hij. En dan kijkt hij weer zoo