is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het zicht komt? Wat heb ik van mijn leven terecht gebracht? Ik ben toch ook van alles vervreemd."

Thuis denkt hij dat ook. Weigel en Cobie zijn er ook weer. Het gesprek gaat zoo buiten hem om. Ze hebben ook nog een soupertje ... In zijn gedachten zegt CatrientjeHelmieg: „Al wat mijnheer Weigel graag lust." Pinkend kijkt hij naar de flesch met champagne in het zilveren koel-emmertje — de oesters . . . Weigel is toch ronder dan ooit en rood. Er is dus iets waar Weigel niet over te spreken is. Maar hij glimlacht welwillend tegen Taco. „Waarom ben jij niet op die mannen-avond bij Wedzieg geweest, Solwerda? Dat was nou toevallig niets voor mij als ongetrouwde, maar jij had er nog je licht kunnen opsteken. Je mag namelijk ook leiding vragen over je huwelijksleven, en er een stille tijd over houen. Dat lijkt me een goed ding voor een man . . ." Cobie zit daar of haar stoel heet is. Ze ontwijkt Taco's blik en kijkt toch naar hem, kijkt toch telkens naar hem . . . „Waarom is die vrouwen-avond te Ballering uitgesteld?", vraagt ze aan Anne-Cris. Ze kijkt daarbij naar Taco. Er beweegt iets in haar voorhoofd, het trekt een beetje bij haar mond, een vage grimas, die zoo-iets beteekent als: let dan op! „Ze weet het zelf al", begrijpt tij, „ze vraagt het voor mij." Anne-Cris antwoordt wat korzelig. „Er zijn immers een paar lui verhinderd?, en de leidster is minder goed. Kan ook nog best in het begin van Januari." „De leidster?", denkt hij. „Spreek je Crijna geregeld?", polst Cobie dan weer, en haar voorhoofd beweegt. Anne-Cris wordt korzeliger. ,,Af en toe! Hoe zit je dat zoo uit te visschen hier?, jij vraagt naar de bekende weg — niet?"