is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drukt zijn kin stijf in het holletje van zijn Vader's elleboog en knijpt in zijn arm, dat is van de spanning. „Maar ze is . . . Moeder is . . . nou — het kan niks schelen, maar het is toch zoo — niet zoo bar mooi meer, niet zoo'n èrg mooie Moeder meer als eerst." Nu heeft hij het toch gezegd. Hij zucht van opluchting. Maar zijn Vader geeft weer geen antwoord. En hij trekt kleine oogen, net of iemand hem een klap wil geven. Ongerust kijkt Thieu naar hem op. „Zei ik wat verkeerds, Vader?, zeg, Vader?" Taco schudt zijn hoofd en dan knikt, hij toch ook weer. „Nou ja, enfin, maar dat is niet zoo — wat je daar zei over je Moeder, dat is niét zoo met Moeder." Thieu wil niets liever dan dat toegeven. „O nee?, nee, hè?, nou gelukkig!" En hij is er opeens ook niet meer te groot voor om gearmd met zijn Vader op te loopen.