is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door zijn gezin. Hij verdiende niet machtig veel, maar toch genoeg voor een knap bestaan. Maar beter werd hij er nooit van, want altijd bleef er te kort. Hij verstond dat wel; zijn vrouw kon maar kwalijk omgaan met geld. En in armoei wist ze het geringe beter te beheeren, dan in welstand het meerdere. Zoo beurde het niet zelden, dat hij haar dit in harde woorden verweet. Ja, door de geburen wordt verteld, dat Gertjan wel eens zóó woest is geworden over het wegvloeiende geld, dat hij een eind hout greep en er de moeder van zijn kinderen koudbloedig mee afranselde. Of dat hielp? 't Hielp zooveel als niks. De weelde, die in deze vrouw gevaren zat, zou er geenszins door luwen. Ze liet zich slaan en loech hem nog uit ook. 's Avonds kroop ze dan nog wat dichter bij hem in bed, haalde hem aan, aaide en paaide haar kwaadgeworden heer .... en wat ze dan maar vroeg in haar barre onderdanigheid na slaag, dat kreeg ze ook gedaan van Gertjan Vermaat. Zoo bestond hij nou eenmaal; erg week voor een vleiend vrouwspersoon. En dan zei ze ook, omdat hij 't zoo prangend aan haar vroeg, dat ze schielijk en algeheel vergeten zou dat hij de hand naar haar opgeheven had. Heelemaal zou ze 't vergeten. Nog mooier .... ze is het thans al vergeten, ze heeft het niet eens goed geweten. En dan loech ze zoo lief naar Gertjan. Maar wat was ze donders valsch.

Want juist toen hij dacht: nu ga ik het winnen zoo in als buitenshuis, trof hem een schrikkelijke slag. Op een laten winternamiddag thuiskomende, was zijn vrouw er niet om hem bij het uitspannen te helpen. Hij vond dat al vreemd, maar tuigde zelf heelegaar af,

De Koets — 8