is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar niet aan lager tarief. M'n handen vasthouden aan het loopvlak van de leun en ik er onderdoor.

„Een gulden en al de visch."

„Een riks, ouwe snoeperd."

„Nou goed. Maar op één conditie. De weddenschap is wederzijds, dus als het je niet lukt, dan betaal jij 't zelfde."

,,'t Accoord." En doodgemoedereerd gaat Christiaan op 'de werf bij Gert Mei en leent daar even de schouw.

„O. . . smaalt Pieter. . . . „maar ik deed het zonder hulpmiddel. Ik hing er met m'n handen aan. Dat hebben jullie allemaal gezien."

„En wat dacht je eigenlijk? Ja, ik ga me even m'n nieren uit elkaar scheuren voor een achterwiel en een zooitje visch. En dat was niet eens de afspraak. Afspraak was: ik moest met m'n handen het loopvlak van die leun vasthouden en zelf er onder blijven. Alsjeblieft .... hier heb je de toer." En Christiaan de Raadt klauwt, rustig staande in die schouw onder het ranke kwakeltje door. „Gewonnen! juicht hij. „En direct betalen! Hier aan den overkant bij Hannes Oskam is óók spraakwater te koop!"

Zóó goed was Pieter niet of hij moest tracteeren. Maar daarbij zwoer hij wraak. En die wraak voltrok zich alreeds in de boerenkroeg van Hannes Oskam, waar hij door zijn maats vrindelijk werd uitgenoodigd mee te komen drinken van zijn eigen harde geld. Die herberg van Hannes Oskam kan met eere genoemd worden, want het is een kraakzindelijk localiteit, met zand op den vloer, dat in de hoeken in mooie krullen bijeen geveegd is. Blauwe horren voor de ramen, een