is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kerkwetering alleen nog een hengelfoedraal. Dat heeft toebehoord aan zijn volk. Het dreef naar de overzij en bleef dobberend steken in het riet, tusschen water en wind.

Bas van 't Hoog spuwt het vuile water uit en nijpt zich kramperig in de handen. Gerechtige goedheid, hij heeft de koets verloren voor zijn baas Johan. En het paard is vergaan en 't volk zit daar beneden in de koets. Alles is verloren, alles is vergaan. En toch is het zijn schuld niet, heel niet. Hij wou niet naar de zon toe rijen, maar de zon kwam naar hèm. Hij heeft nog geroepen ook, dat hij daar niet heen wou .... en nou is alles verloren. Een kwaaie vracht. En dat deze vier klanten van Johan nou niks afschuiven, dat is nog het ergste niet. Ze waren op den terugtocht zoo particulier met hun kameraad op den bok; hij heeft het goed bij ze gehad.

Bas van 't Hoog laat ineens een machtigen schreeuw los. Sta mij bij ... . mijn menschen zijn vergaan!