is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de gevolgen je bekend. Misschien grijpen ze jou dan nog wel voor heling."

„Bestaat niet, ik heb niks geweten."

„Je weet nooit," zei ze, „wat zoo'n dievenmeid voor 't gerecht verklaart. En wie gelooft een marskramer?"

„Jij zeker ook niet?" vroeg ik haar woest.

,,Ik wel, Peter. Jij hebt m'n vertrouwen."

„Ja, als ik maar per dag betaal."

„Wil je een maand crediet, Peter?"

„Hè? Zeg dat nog eens?" vroeg ik verschrokken.

„Ik vroeg of je een maand crediet wou hebben van me. Heb je 't nou gehoord?"

„Meen je dat?"

„Wat ik zeg, meen ik."

„En voel je vandaag niks raars aan je hoofd, juffrouw Aaltje? 't Is toch nog geen volle maan? Mensch, weet je wel wat je zegt?"

„De zoon van Chris de Raadt, die vertrouw ik. Maar als hij omgaat met dievenmeiden, of (zooals vroeger) met nog lager schorem . . . ."

„O zoo, dat weet je dus ook al."

„Ik weet alles van je, Peter. En toch vertrouw ik je."

„Ik versta jou niet, juffrouw Aaltje."

„Luister dan. Wat wil je eigenlijk toekomend gaan beginnen?"

„Vroeger wou ik naar Frankrijk."

„Naar Frankrijk? Wat wou je daar gaan doen? Je moeder is geloof ik, heel vroeger een paar jaren daar beneden geweest. En ken jij Fransch?"

„Genoeg om me te behelpen. Nou, ik wou naar Frankrijk. Later ben ik besloten niet meer naar Frankrijk te