is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan een kind van nog geen drie jaren oud, al zoo fel en precies heugenis hebben aan een onnoozele gebeurtenis ?

Christiaan zat in de zeepkist. Een gladgeschaafd kistje met witte zijdeachtige papierwol er in. Verder nog wat resten van doozen en daar valt mee te spelen. In die kist had ribbelzeep gezeten, een gewild artikel uit die jaren, waarnaar hij nog wel eens vraag hoort. Maar de mode verandert. Het publiek is wijzer geworden, koopt geen schrale zeep van enkele centen meer omdat ze mooi kleurig verpakt is en omdat de zeepspecie ook al fel is gekleurd. Ribbelzeep, dat was wel zoo ongeveer het goedkoopste en gemeenste goedje, dat in den handel was. Maar de huisleurders vroegen er gretig om, want ze wisten dien rommel goed te slijten, overal waar maar kinderen waren. Want kinderen zijn gek op kleuren .... een woord trouwens dat Chris van vader heeft gehoord en als waarwoord goed onthouden. Christiaan zat in de ribbelzeepkist. En daar moet hij zeker opeens in slaap gevallen zijn. Want later heeft hij gehoord, dat vader uren en uren gillend door winkel en woonhuis heeft geloopen, zoodat moeder hem moest komen vermanen van achter de toonbank, dat dat geen pas gaf in verband met den winkel. Chris heeft vader echter maar heel kort hooren gillen en roepen. Die papierwol was ook zoo zacht, hoe vast zal hij daar wel in geslapen hebben, door al dat kabaal heen. Maar ineens heeft hij toch gehoord en begrepen ook, dat ze hem zochten. Hij heeft het bonken van vaders been goed kunnen volgen door het huis, over 't plaatsje, in den kelder, ja op zolder. Waar vader was,