is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben, als ik niet telkens even in den winkel was geweest? Ik zie me daar al heele dagen in de bakkerij staan, of in de huiskamer doodkalm een vakblaadje lezen, terwijl de een of andere slodder van een werkster misschien een poetsdoek die naar pommade ruikt vergeten heeft weg te nemen van de broodrekken. Merci, ik lust dat niet! Ik zou dan pas goed gek worden, dat zou zeker en vast schadelijk zijn voor mijn hart. En ik dank jullie allemaal verder voor de belangstelling in m'n hart .... ik moet bij mijn zaak zijn."

Na zoo'n toespraak snoot Pieter zijn neus met veel bombarie, zeker teeken dat hij op stoom stond, schikte zijn glanzende jasje recht en stapte maar weer eens met korte felle pasjes naar den winkel, zijn winkel.

En laten we 't erkennen, Pieter's geluk in zaken heeft hij inderdaad te danken aan zijn levenshouding. Maar op gansch andere wijs, dan hij tot zijn vroolijke eindje ooit heeft kunnen denken.

In het leven van Pieter van den Boogaard ging een geheim schuil, natuurlijk een geheim. Want een levensgeheim is toch een algemeen bezit. Maar Pieters geheim was zeer merkwaardig, want heel Gouda kende dat geheim, of toch minstens voor een gedeelte. De een wist dit, de ander dat. Niet zeker is of iemand — buiten Pieter zelf — het heele geheim kende. En ook dat waren zijn klanten zich bewust, Pieter van den Boogaard wandelde rond als een raadsel: de man met het publieke geheim. Maar de man die zwaar dat geheele geheim torste, wist toch ook weer niet alles. Hij was er namelijk volkomen onkundig van, dat al zijn klanten er weet van hadden, dat heel Gouda er eigenlijk weet