is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van argumenten veroverd. Nu is ze hem bij een zaak als toegiftartikel meegegeven, zoo ongeveer moet hij het eigenlijk zien.

Maar Treesje is er als de kippen bij. Ze merkt, dat haar man de laatste dagen te veel peinst. En al wil hij eerst niet vertellen waar hij aan peinst, ze perst het er bij hem uit. Nu moet ze toch lachen. „En ik moet aan vader denken," zegt ze vergenoegd, „vader heeft ook weieens van die vreemdsoortige gevoeligheden. Denk je dat eens in ... . een man met een jaaromzet gelijk hij de laatste jaren maakte. Hij wil per se in Unkel begraven worden en dat heeft hij beschreven ook. Daar ligt zijn eerste vrouw op het Friedhof in Unkel am Rhein. Mijn eigen moeder ligt op Crooswijk, maar vader wil als alles voorbij is, nog eens het reisje naar Unkel maken. Volkomen ongemotiveerd, maar ik vind zooiets lief. Dom van zoo'n practisch man, maar toch lief. Ik vind het van jou ook hef. Als ik er goed tijd voor heb, laten we zeggen vanavond na 't sluiten en kas opmaken, dan vraag je me eerst nog eens officieel ten huwelijk. Nou, dan weiger ik natuurlijk. Je bent m'n type niet, zeg ik dan."

„En te arm natuurlijk."

„Arend!"

„Wat is er?"

„Zeg dat nooit meer! Dat hoor ik niet vraag van je. Dat vind ik zoo grievend."

„Ik begrijp je gedachtengang niet."

„Jij wilt daarmee zeggen .... alleen omdat ik arm was dorst haar vader met dat voorstel komen. En dan bedoel je, want ze is mismaakt."