is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huwelijks che toegenegenheid, die bedoeld is voor heel het leven, immers niet. Hij weet evenwel voorbeelden, waarbij die redeneering niet opgaat. Daar is het begonnen met zoo'n vluchtig avontuur, geëindigd in een beestig vergeten van de eigen vrouw. Maar Arend kent ook mannen die wèl trouw bleven, maar bij wie de liefde voor hun eigen huisvrouw toch doofde. Hij begrijpt de dingen van de trouw niet zoo precies meer, nu hij soms zelf in een draaikolk van verwarring verkeert. Hij dompelt zich dan met blinde oogen in 't avontuur, als de drang daartoe hem weer overmeestert. Z'n koppige toegenegenheid tot de doode moeder van zijn jongen, is niet in staat ook dit te voorkomen. Wel wordt hij er door weerhouden, dat hij zich wederom aan een vrouw zou vasthaken in offerbereide liefde.

Ik ben een fielt, wijl ik m'n goede vrouw verraadt met sletten. Ik sta hier als een braaf weduwman in den winkel, als een parademaker met mijn trouw. En ik bedrieg haar in haar nagedachtenis, 't Is alles maar vluchtig, troost hij zich op andere momenten. Dien blinddoek houdt Arend zich echter alleen voor, als hij weer vlak voor de verzaking staat. Het is een op en neer deinen tusschen verzaken en plichtsbezinning.

Vaak speelt hij in ledige avonden een spelletje patience en hij heeft zichzelf zoowaar met Sinterklaas een doosje luxueuze patience-kaartjes cadeau gedaan, bestaande uit twee different gekleurde spellen. Arend kent een groote verscheidenheid van patience's; noem maar op, hij is deskundig. De blokkade, de pyramide, de harp, de bruine en blonde, de schoone Lucia, de Nivernaise, de burchtvrouw, de grootvaders, de jaar-