is toegevoegd aan uw favorieten.

De koets

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onderling doen. Je speelt met ze. Nu is 't geen spelen meer met knikkers gelijk vroeger; bij je vrienden is bet gokken met de kaarten. Maar overigens is het eender .... kinderspel voor volwassenen, spel dat het innerlijk niet beroert.

En zijn fiere jongen, die nog een gaaf geloof heeft in zichzelven, ziet minachtend toe, hoe vader tot deze vrienden gaat. Arend zou soms het huis wel kunnen ontsluipen, opdat hij dien schamperen oogopslag niet behoefde waar te nemen bij zijn jongen. En Arend weet nu precies, hoe die jongen oordeelt in zijn afwezigheid. Ha, ha, daar gaat de lappenkruienier weer naar z'n vrienden van eender slag om zich onnoozel te vermaken: .... bier, sigaren, kaarten, domme gijn een avond vergooit in lol en dazen. Wat wee, wat stom. Heeft zoo'n man nu heel geen andere idealen meer? Laat zoo'n man dan ook ophouden met z'n sentimentaliteit. Waarom bij Treesje ten rade gaan, z'n Treesje is toch dood. Die vrouw is achttien jaar geleden gestorven. Je bent toch een nuchter practisch man, Arend Vermey.... een rationalist. Jij en je vrienden, allemaal helden uit hetzelfde kamp, jullie hebben toch allang, bulderend van den lach, afgerekend met het fabeltje der onsterfelijke ziel. Wat moet zoo'n nuchter man dan eigenlijk coquetteeren met de ziel van een doode, jaren, jaren lang? Die ziel is dood. En wil je dat ik die doode ziel vereer als een symbool van goedheid en van wijsheid? Dan moet je me toch iets anders van m'n moeder weten te vertellen, dan dat ze 't winkeltje zoo goed beheerde en dat ze van een pasgeboren kind wist, dat het wèl een koopman, géén schilder moest worden.