is toegevoegd aan uw favorieten.

Adelaarsvlucht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over, dat hij met dien Hoogen Raad van vijf niet vlug genoeg kon werken.

Kort daarna kwam de koning met de mededeeling in den Raad, dat het zijn plan was, een der leden tot permanent lid te benoemen, die in spoedgevallen besluiten nemen kon, op eigen verantwoordelijkheid, maar verantwoording verschuldigd was aan den koning.

Ridder Daarnenburg had heel wat menschen gezien in zijn leven. Hij kende den jongen koning volkomen. Die was gesteld op zijn koningseer. Maar aan den schijn had hij genoeg. Hij had nooit een eigen meening. En had hij die al gehad, hij zou haar niet durven doorvoeren. Hij leunde steeds op anderen. Maar het moest den schijn hebben, alsof hij zelf het idee te berde had gebracht of het besluit genomen. Ridder Daarnenburg kwam zelf ook nooit met een voorstel in den Raad: daar scheen hij niets dan de schrijvende secretaris te zijn. De plannen, die de koning in den Raad te berde bracht, en de besluiten, die hij daar meedeelde, waren eerst met Daarnenburg besproken, en waren in diens brein ontstaan. De koning had aan den schijn genoeg. Zoo was het ook gegaan met het plan, een permanent lid van den Raad te benoemen, waarmee de heeren het volkomen eens waren, ieder in de meening, dat hij zelf gekozen zou worden.

Den volgenden dag was ridder Daarnenburg door den koning benoemd tot Permanent lid en eersten Minister. Wie over dit besluit vreemd op zijn neus keek, niet de Fransche gezant. Dadelijk kwam hij ridder Daarnenburg feliciteeren, en zei o.a. bij dit bezoek: „Ridder Daarnenburg, ik wensch u geluk namens Mijne Majesteit, die er zich over verheugt, dat hier in Denemarken wordt nagevolgd, wat in Frankrijk deugdelijk is bevonden. Mijne Majesteit vleit zich met de gedachte, dat het denkbeeld hiertoe ook eenigszins is gekomen door de reis van een student naar Frankrijk."

Nog geen jaar na deze verheffing was ridder Daarnenburg de almachtige man in Denemarken. Tot op het