is toegevoegd aan uw favorieten.

Adelaarsvlucht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schepping te zien. Maar ook aan u mijn dank, commandant, maar 't is... (hij sloot de oogen)... voor den... (hij zakte op de bank op zij)... laatsten keer."

Toen viel hij opzij uit en had het bewustzijn verloren. De brombeer dacht aan een nieuwen aanval van de koliek, of aan den dood. Maar toen hij met water had gewerkt aan polsen en hals, kwam de man weer bij. Het was alleen wat algemeene zwakte geweest, vermeerderd door aandoening.

Sinds dien dag bracht de commandant zijn gevangene eiken dag, als het weer 't maar toeliet, naar zijn tuin. „Wat zeg je, meneer? Heeft het feest van die vijf-entwintig jaar nou geen goeds gehad? Zonder dat feest zat je nog in dat hok op de tweede verdieping!" „God zij geloofd, commandant. Zijn weldaden zijn onuitputtelijk."

11 Adelaarsvlucht