is toegevoegd aan uw favorieten.

In de gevangenissen der G.P.OE. en op de Solovetsky eilanden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Brochure No. 122 Prijs 8 cent "7~.

UITGAVE: „GELOOF EN VRIJHEID"

le PIJNACKERSTRAAT 102-106 - ROTTERDAM

In de gevangenissen der G.P.OE.

en op de Solovetsky Eilanden

door ANZEROWA schrijfster van „Aus dem Lande der Stummen"

Vele malen en gedurende langen tijd ben ik in de gevangenissen der G. P. Oe. geweest; om die allen te beschrijven is een omvangrijke taak, die veel tijd eischt; daarom zal ik mij hier tot enkele uittreksels uit mijn ervaringen beperken.

Ik moet zeggen, dat de allerergste tijd in de gevangenissen de begin-periode van de revolutie was, in de jaren 1918—1919—1920, na dien werd het er zindelijker, de verpleging en de behandeling werden beter. Dit duurde echter slechts tot ongeveer 1929. Na dit jaar werd het zooveel erger, onmenschelijker en afgrijselijker, dat het haast onmogelijk te beschrijven is.

In den winter van 1919—1920 bevond ik mij in de gevangenis van „Wetscheka" te Moskou, in een kelder onder den grond, 16 traptreden moesten we afdalen om er te komen. Ons voedsel was % pond zwart brood per dag, twee theelepels suiker; twee maal per dag kregen wij heet water, een- of tweemaal daags dunne soep met hier en daar een koolblad.

Wij sliepen dicht naast elkaar gedrongen op een houten stelling. Een soldaat van het Roode Leger was er om ons te bewaken, hij zat gehurkt op dezelfde planken waarop wij sliepen.

Zoo zaten wij weken en maandenlang zonder in de buitenlucht te komen. Wij verlieten onzen kelder slechts, als we gehaald werden om verhoord te worden,