is toegevoegd aan uw favorieten.

Wat men in Indië moet doen en laten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

praten ieder met een groep, en rondom elk gezichtspunt, elke conclusie, groepeeren zich weer anderen die, elk voor zichzelf, wéér andere beweegredenen hebben om zich in het eene of het andere kamp te scharen.

Die beweegredenen liggen dikwijls op een gebied dat totaal ontgaat aan de waarneming van elk der oorspronkelijk betrokkenen.

Zoo vormen zich twee, ieder voor zich weer sterk heterogene, meeningsgroepen die elkander bestrijden en .. . praten. Zulk een conflict is, in een algemeene praatsfeer, niet meer te localiseeren.

En tenslotte ontstaat dat, hetgeen door een wijs man werd betiteld met den naam van een bekend populair koffiehuis.

Daar speelden namelijk, om beurten, twéé orkesten. Het lawaai was er oorverdoovend en het hield nooit op.

Neem, ter waarschuwing, als algemeen principe aan dat, in Indië, geen enkel gesprek te localiseeren is, ook geen gesprek in een hermetisch gesloten ruimte (indien die ergens in Indië te vinden ware), en ook niet het besprokene in de selectste audiëntie of conferentie.

En de practijk heeft aangetoond dat zelfs de aanteekening van „Geheim" of „Zeer Geheim op bepaalde dossiers niet veilig is voor de blijkbaar niet te onderdrukken spanning rondom andermans geheim in het gemoed der Indische Nederlanders.

Er is nog een andere kant aan dezen praatlust: het praten komt voort uit een drang tot formuleeren van zekere dwalende gedachten, het ordenen van indrukken en feiten, en het plaatsen daarvan in onderling verband. In dien zin is al het gepraat, dat in Indië hoorbaar is, niets anders dan de uiting eener