is toegevoegd aan uw favorieten.

Avontuur in Sowjet Rusland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blik op de vier mannen, die ieder met een glas wodka voor zich rond een tafeltje zaten, waar de krantenverkooper juist een stoel bijschoof.

Zijn gelaat verstarde. Hij moest moeite doen om zijn zelfbeheersching te bewaren. Schuin achter hem, met diepe keelklanken iets tegen zijn metgezellen bewerend, zat Prokokioff.

Indix' hart sloeg plotseling verheugd op. „Wel, wel," mompelde hij voor zichzelf, terwijl hij zich langzaam en ongemerkt weer omdraaide, „da's boffen."

Hij boog zich snel weer over zijn bord, hopende dat Prokokioff hem niet had gezien. In gespannen verwachting at hij langzaam verder. De vijf mannen achter hem waren — naar den steeds luider wordenden toon te oordeelen — in een discussie verdiept, die weldra zoo hoog opliep, dat zij het balalaika-orkest, dat wilde zigeunerwij zen door de kleine ruimte deed schallen, overstemde. Ten slotte schenen zij het eens geworden te zijn. Zij zaten nog een oogenblik bij elkaar, riepen dan den kellner en rekenden af. Aan het geschuifel van hun stoelen bemerkte Indix dat zij opstonden. Hij boog zich diep over zijn bord en week snel terzijde toen drie schamel gekleede mannen met ondervoede gezichten langs hem schoven. Daarop volgde de krantenverkooper en eindelijk Prokokioff, die zonder op of om te zien, achter de anderen op de deur toeliep.

Indix klemde de lippen opeen. Zou de Rus hem gezien hebben? Waarschijnlijk niet. Ik heb den heelen tijd met mijn rug naar hem toegezeten en hij is waarschijnlijk door de deur aan den achterkant binnengekomen.

Snel stond hij op en legde een vijfmarkstuk op de tafel. Den toeschietenden kellner beduidde hij met een wenk het wisselgeld te behouden. Bij de deur gekomen, hield hij snel zijn vaart in en langzaam stapte hij met opgeslagen kraag en diep in het voorhoofd getrokken hoed de straat op. Hij keek snel links en rechts en ontwaarde tot zijn vreugde links aan het einde van de straat de gestalten van de vier Russen. De krantenman liep voor hen uit en had den straathoek al bereikt. De vier Russen liepen langzaam als bepraatten zij druk een belangrijk onderwerp. Zij hadden den