is toegevoegd aan je favorieten.

Naar de Tapajos

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op rekenen, dat hij den kapitein wat voorliegen

9 9

ZOU.

„En daarom doen we wijs, met hem niets te vragen,” lachte Tom.

„Me dunkt,” vond Ben, „je kunt merken, dat de schuit een heel eind gerezen is, nu hij al die ballast over boord heeft gezet.”

,Ja, en je kunt ook merken, dat we lang niet meer zo vast liggen,” zei Tom, „de schuit schommelt veel meer.”

„Nou, dan laat ik me lekker in slaap wiegen,” kwam Ben. „Ik ga maffen.”

„Ik ga met u,” zei Tom en samen zochten ze hun hut weer op.

„Zou Alva nog aan ’t lossen zijn?” vroeg Tom, toen hij in z’n bed kroop.

„Ik denk het wel,” antwoordde Ben. „Je voelt de schuit telkens omhoog steigeren, als er weer een bezending overboord gaat.”

En dat zeggende maakte hij in z’n bed zulk een steigerende beweging, dat hij er uit rolde en met een bons op de grond terecht kwam, waar hij onbedaarlijk ging liggen lachen.

„Schei uit, jong,” lachte Tom mee, „je brult de hele schuit wakker.”

„Tenminste je oom,” kwam uit de hut er naast een stem. „Houd nou maar eens op met seinen en ga slapen.”

„Ja, oom, ik slaap al,” riep Ben terug.

„Nee, vader, hij liegt,” kwam Tom daar overheen, maar toen werd het stil.

De volgende morgen aan ’t ontbijt waren de nachtelijke avonturen van Tom en Ben het on-