is toegevoegd aan je favorieten.

Naar de Tapajos

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En kijk eens,” zei Tom, „daar heb je de copie van ons document.”

„Recht is recht,” vond Drillo, „als hij dat ook gestolen heeft, dan behoort het hem niet toe,” en hij maakte een beweging, of hij het in ’t vuur wilde werpen. „Mag ik?” vroeg hij aan Tom.

„Ja, ga je gang maar,” zei deze.

Toen wierp Drillo het in de smeulende resten van het vuur. Even flikkerden de vlammen op en weg was het.

De jonge Indiaan kreeg de bezittingen van z’n moeder terug en mocht toen een muildier uitzoeken. Met kennersblik monsterde hij de zes dieren èn nam het beste, dat aan Alva zelf had toebehoord.

„En nu nemen we afscheid,” zei mijnheer de Groot tot hem. De jonge Indiaan drukte al zijn bevrijders de hand, wierp zich toen in het zadel en snelde over de vlakte heen om z’n moeder op te gaan zoeken.

De dieven werden nog een dag vastgehouden, omdat gevreesd werd, dat zij nog zouden trachten den jongen in te halen en zich op hem te wreken, ’t Was niet de prettigste dag, vond Ben, steeds dat dievenpak bij je.

„Maar toch prettiger voor je,” zei Freek, „dan die andere dag, toen je ook dat dievenpak bij je had.” En dat kon Ben niet tegenspreken.

Natuurlijk moest heel de dag het kamp goed bewaakt worden, waarvoor er steeds drie moesten achterblijven, terwijl om beurten de