is toegevoegd aan je favorieten.

Tusschen potten en pannen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XXII

P\aar ga ik alweer, help!” Lot schermde met haar armen om haar evenwicht te houden. Haar

lichaam zwaaide voor- en achterover en boem ...

daar lag zij, zeker voor den tienden keer, in de sneeuw te schateren.

Geen gezicht, als je jou ziet manoeuvreeren,” vertelde Germaine, die naderbij kwam gegleden. „Je moet heusch meer gebruik maken van je stokken en veel dieper door je knieën zakken.”

„Ach, lieve Germaine, dan breek ik mijn nek als ik naar beneden ga. Ik prik ze steeds te laat en dan lig ik nog eerder op mijn gezicht. Wat is het moeilijk 1 Maar dolletjes, hoor! Hijsch me eens op? Mijn ski's zitten in den knoop.”

„Neen, je moet zelf zien op te komen, anders leer je het nooit Zet eerst je ski’s eens goed. Zool Nu opzij, recht naast elkaar,” dirigeerde Germaine. „Nee, Lotte, niet rechtop gaan zitten. Op je zij en van daaruit omhoog komen. Laat staan je voeten!” baasde zij. „Ja, goed zool”

„Hè, hè, dat is een tour de force. Ik bewonder je geweldig. Eer ik het zóó kan als jij 1”

„Nu ja, ik deed het mijn heele leven. Kom, nóg eens. Allez, naar boven Lotte.”