is toegevoegd aan je favorieten.

Speelmakkers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

DF. BRPIPFVWPV

moeder, die zelf bijna niets gegeten had, ging de kousen zitten stoppen. Wat er op het tafeltje in de hoek gebeurde, zag ze niet. Zodra ze klaar was ging ze naar bed, maar het duurde lang voordat ze insliep; want mensen die niet weten waarmee ze de hele winter hun kinderen zullen voeden, die komen niet gemakkelijk in slaap.

De volgende morgen was ze alweer vroeg op de been, om het schrale ontbijt klaar te maken. Ze moest daarbij even bij het kleine tafeltje in de hoek zijn. En wat zag ze daar? Naast de breipennen lag een paar lekkere warme kousjes voor Hans! Ze dacht dat ze nog sliep en droomde, en wreef haar ogen eens uit. Maar — ’t was heus zo! De kousjes lagen er, kant en klaar, en ze pasten Hans precies! Hans kraaide ’t uit van pret, en de drie oudere kinderen waren blij dat kleine broer alvast wat warms aan zijn voetjes had.

„Als dit misschien toverpennen zijn, dan komen wij ook wel eens aan de beurt, hè moeder?” zeiden ze.

En ja hoor, ’t waren toverpennen en ze kwamen allemaal aan de beurt! Die avond legde ze de breipennen weer op ’t tafeltje in de hoek en nu zei ze: „Als jullie toverbreipennen zijn, mij geschonken door de goede fee, ach dan wou ik nu zo graag een paar kousjes hebben voor Truitje.” Truitje was namelijk op een na de jongste.

Die nacht kon ze haast niet slapen van ongeduld. Ze durfde niet opstaan en naar het tafeltje gaan kijken, want ze was bang dat haar nieuwsgierigheid dan een eind zou maken aan de toverij. Maar pas was het dag, of ze vloog naar het tafeltje toe; en ja, daar lag heus een paar warme wollen kousjes voor Truitje!

Zo kwamen alle kinderen aan de beurt, en de moeder