is toegevoegd aan je favorieten.

Zwartoogje

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZWARTOOGJE

„Als ’t u blieft,” zei Lexje, tussen twee droge snikjes door.

Vader kwam al gauw terug. Mammie was wak* ker en ze mocht even komen. Alleen maar even een nachtkus je geven, Vader ging mee.

Mammie en Lexje gaven elkaar wel drie kus* jes en het zouden er nog meer geworden zijn, als Vader zijn dochtertje niet meegenomen had.

Anna hielp haar naar bed en dat was niets prettig. Die was geducht boos op haar.

„Je moest mijn kind zijn, ik zou je,” zei ze nog bij het weggaan.

„Ik wil jouw kind niet zijn,” mompelde Lexje al half slapend.

Ze was ook zo doodmoe van alles, wat er die dag gebeurd was.