is toegevoegd aan je favorieten.

De kerstvacantie van de Kortenaertjes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

duwde hen terug naar de kamer.

„Zet Jimmy maar in zijn mandje, Nono, dan zal ik je naar bed brengen.”

De jongen gehoorzaamde en tante Ena duwde de anderen weer naar binnen.

„Luister eens,” zei ze, terugkomend in de huiskamer. „Jullie moeten wat geduld hebben met Nono en hem niet het mikpunt van jullie plagerijen maken.”

„Als hij niet tegen een grapje kan,” mokte Max. „Later kan hij misschien wèl tegen een grapje, maar nu is alles nog zo vreemd voor hem. Jullie moet heus wat geduld met hem hebben.”

Max wilde nog wat terugzeggen, maar iets in tante Ena’s ogen weerhield hem.

„Kom, dan gaan we fijn nog wat zitten lezen,” zei Max.

Toen ze een uur later naar boven gingen, was de tussendeur naar Nono’s kamertje gesloten en niemand van de kinderen dacht er aan de deur open te doen.

Zo’n kinderachtig jonget je konden ze missen.