is toegevoegd aan je favorieten.

Wat Wung met de zon deed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te zien. Moest je die kamer nou es bekijken! Mooie meubels, maar ’n rommel! ’t Eind van weg! Al die motórretjes en vliegmachines en dinsigheidjes. Ze zouden er toch niet van door zijn, en dat allemaal achter laten? Ze moésten wel thuis zijn!

Maar nee hoor, niks te beleven in ’t huis. En de machine-spullen, daar kwam hij met z’n vingers niet aan, hoor! Ze vonden zulke rare dingen uit. Voor je ’t wist, kreeg je ’n schok, dat je tegen de grond sloeg. Laatst nog, toen z’n neef de electricien hem had rondgeleid in de electrische gemeentefabriek! Daar stond me zo’n ronde stalen as te draaien. Ja, draaien, zei z’n neef, 2400 keer in de minuut. Maakte je hém niet wijs! Hoe kon zo’n ding nou 2400 keer ronddraaien in de minuut, praat nou es even verstandig, niet? Je werd er duizelig van. En toen had-ie even geaaid met z’n vinger. Maar hij zei: „Au!” en z’n vingertop zag vuurrood. En je zag er nog wel niks van, dat dat ding daar als een gek aan ’t draaien was. En z’n neef, de electricien, had hem staan uitlachen, dat mirakel! Hij zou voortaan z’n vingers wel thuishouden !

Met een smak sloeg hij de deur dicht. Ziezo. Ze konden zeggen wat ze wilden, maar eerst niet betalen en dan nog wegkruipen, als je je geld je kwam halen — hij ging naar de politie, welzeker.

Alsjeblieft!

* *

*

„Zeg, vader,” zei mevrouw Jansen, „we kunnen die brief niet zomaar als een kennisgeving aanvaarden. Ik heb de hele nacht geen oog dichtgedaan, terwijl jij beneden zat op te blijven, en dan stuurt Frits je nog op de koop toe een kort briefje, dat hij voorlopig wegblijft en of we hem maar willen excuseren, en dat hij Harry Beukelaar moet helpen en dat hij geen tijd heeft, alles uit te leggen! We moeten ons maar niet ongerust maken. Niet ongerust! En dat, terwijl je niet weet, waar hij uithangt! We moeten direct de politie waarschuwen, dat