is toegevoegd aan je favorieten.

Wat Wung met de zon deed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zouden we dus met z’n tweeën je oom kunnen halen. Maar... al is het waar, dat twee stérker zijn dan een: zij maken óók meer lawaai, zij worden óók gauwer ontdekt. Het zal toch al lastig genoeg zijn, om met z’n tweeën, je oom en ik, ongemerkt weg te sluipen, we hoeven dat niet moeilijker te maken. Trouwens, het heeft heelemaal geen nut, met z’n tweetjes te gaan. Wat heeft het nu per slot van rekening voor nut?”

„Ja, goed en wel, maar ik vind het niet helemaal fair. Jij gaat in je eentje gevaar zoeken en wij zitten hier rustig af te wachten, of je ook doodgeschoten terug komt lopen...”

„Ik heb — zou je dus liever willen, dat wij met z’n drieën tegelijk naar de maan gingen? Ik zeg nog eens: alléén heb ik meer kans. Wees nou niet flauw, het is helemaal geen kwestie van fair of niet fair I”

Met veel moeite haalde hij ze over, op deze voorwaarde dat zij, als hij langer dan drie uren wegbleef, hem achterna zouden gaan —.

In de verte beneden hen zagen zij de vale schaduwen van den avond dieper worden.

„Het wordt tijd, jongens,” zei Wung, „geef mij het stuur maar even, wil je?” vroeg hij aan Frits.

Deze stond op. Wung nam zijn plaats in. In grote kringen zweefde de Phoenix met af gezette motor naar de aarde toe. Nog een ogenblik baadden zij in het zonnelicht, terwijl het daar beneden allang donker was. Toen omgaf hen de schemering.

„We moeten gauw zijn,” beweerde Wung, „want dadelijk komt de maan op, en tegen die tijd moeten we rustig op zee drijven. We kunnen die maan tussen twee haakjes goed gebruiken zometeen, bij onze expeditie!”

„Ja, daar boffen we mee,” gaf Frits toe zonder veel vuur.

Wung landde op tamelijk grote afstand van ’t Ballaieiland in zee. Toen draaide hij de kop naar de rotsen en voer heel langzaam en uiterst voorzichtig naar de donkere massa, die afstak tegen de lichtere hemel.